ليله الرغائب
رغایب ابتدا و انتهای همه جمعه هاست،
رغایب زمانی برای ساختن و ساخته شدن و زمینه ای برای اشک و ناله و آه!!
رغایب فرصتی فراهم برای قدر هم را دانستن و آنگونه که خدا خواسته کنار هم زیستن است؛
رغایب جان را از غبار تیرگی ها شستن و به الماس دیده صیقل دادن است.
و رجب ماه علی است و علی سرآغاز عشق! عشق به همه خوبی ها و نیکی ها و پاکی ها ....،
علی تصویر پاکی و زیبایی است از آرزوها، آمال و ای کاش ها!!،
او بود که برای همسایه خواست آنچه را برای خود خواست و به دیگری بخشید آنچه را آنچه را
خود بیشتر از همه به آن نیازمند بود، علی بود که ای کاش های خود را با آب چاه زمزمه می
کرد تا خدا حکم بین او ونامردمی ها باشد. علی بود و علی ....
و اینک جمعه، اولین جمعه ماه مبارک رجب و رغایب است و یک انبان آرزو و ای کاش!
رغایب است و فاصله بین ما با معبود از زمین تا به افلاک؛
کاش در کنار همه این زیبایی ها و دور هم جمع شدن ها فراموش نکنیم دعاهای خوب را زمزمه
کردن.
کاش پدر و مادر، بیماران، نیازمندان، دوستان وهمشهری ها و ... را فراموش نکنیم.
کاش،در دل پاک و مصفای خود جای همه آنهایی که سال پیش در کنار ما و در کنار سبزه زاران
و داخل باغچه های سرسبز بودند و می خندیدند و می خنداندند را فراموش نکنیم.
کاش آنهایی که لحظه های زندگی شان برای مردم بوده فراموش نکنیم.